de eerste generatie met degelijke schoenen

te koud
riep mijn broertje
al voor hij zijn hand
door het open raam
van zijn slaapkamer stak
flauwekul
zei mijn moeder
en gaf ons korte broeken

als het weer een beetje meezat
vielen we
geen gaten in onze knieën

we liepen in gestreepte T-shirts
en Palomino-broeken
van Cor en Arie
of deze of gene

we droegen tricot en katoen
spijker was geen goed
voor ons
gympen bleven in de tas

alleen voor verantwoorde schoenen
zwichtte mijn moeder

als we uit onze neuzen
waren gegroeid
moesten we naar
Richard van Doorn
op de Tiberdreef

we gespten ons in
heupgordels
onze bovenbenen plakten
aan de zwarte skai
van de Opel Kadett

zonder kindersloten
reed mijn moeder ons
naar Overvecht

op archieffoto’s
herken ik onszelf
in andermans kinderen
op andermans foto’s

drie tengere lijven
in kniekousen gestoken
schuchtere ogen
onder Playmobil haar

braaf plaatsten we onze voeten
op de schuine voetenmeter
bij het passen waren we vaak
anderhalve maat gegroeid

we waren eenvoudig en luchtig gekleed
maar met onze zware Piedro schoenen
konden we de strengste winters aan

8 februari 2026
Gera Pronk

Honderd meter